Archief voor augustus, 2007
Je kent het wel zo’n cliche scene uit een film waar iemand in blinde paniek in het midden van de nacht door een maisveld heen rent, achtervolgt door iets heel engs, met alleen een zaklamp bij zich. Nou heb ik dat dus ook eens in het echte leven mogen doen. Minus de enge achtervolger en de blinde paniek natuurlijk. 
Maar ik zal even terugspoelen naar het begin, dat maakt het verhaal wat makkelijker te volgen.
Afgelopen zaterdag was het weer de Europese Nacht van de Vleermuis. Op zich niet heel wereldschokkend, maar nu is er een Belgische geocacher, opererend onder de toepasselijke naam The Bat, die net als vorig jaar op die nacht een geocaching event organiseerde, genaam The Night of the Bat.
Dus daar sta je dan op een zaterdagavond 20:00 op een parkeerplaats in de buurt van Antwerpen, tussen nog zo’n 150 geocachers. Na een korte toespraak (Belgisch blijft een grappige taal) kon ik op pad met mijn cachebeschrijving om de eerste cache te gaan zoeken (alsmede de locatie van het echte event). Tijdens die cache wederom geleerd dat TomTom niet altijd even slim is. De snelweg mag dan misschien wel de dichtstbijzijnde weg bij een punt zijn, maar om daar nou te gaan stoppen. Maar ondanks wat omrijden toch gevonden.
Op de eventlocatie aangekomen begon het echte werk. Na een drankje aangesloten bij Goedweerloper, Prunie, Redlite en Dlesy om samen wat nieuwe caches te gaan doen. Er waren ten slotte ruim 15 nieuwe caches uitgezet speciaal voor dit event. Dus op pad naar de eerste Only possible in the dark. Een cache met een leuk addertje onder het gras, die ons nog een hoop hoofdbrekers gekost heeft. Maar nadat we hem gevonden hadden moesten we terug naar de auto en natuurlijk wil je dan de kortste route lopen. Laat er nou net een maisveld tussen ons en de auto liggen, dus wat doe je dan? Dwars er doorheen natuurlijk. Dus zo loop je midden in de nacht, met een redelijk hoog tempo, met alleen een zaklamp door een maisveld. Ik kan je vertellen dat dat best een vreemde gewaarwording is. Ook kan ik je vertellen dat als je midden in de nacht droog een maisveld in loopt, dat je door de dauw/rijp (wat is eigenlijk het verschil daartussen?) drijfnat er weer uit komt.
Gedurende de rest van de avond en weekend nog een aantal andere caches gedaan, maar ik vond mijn maisveld ervaring zo indrukwekkend dat ik die met jullie wilde delen.
Maar nu ga ik een bed opzoeken. Morgen vlieg ik naar Malta, dus relatief vroeg op.
28 augustus 2007
De laatste dag alweer.
De dag begonnen in Walibi World om pas in het begin van de middag weer koers te zetten naar het festival terrein voor een optreden van Lacuna Coil. Ik ben al een tijdje fan van die band, maar had nog niet eerder de kans gehad ze live te zien. Daarnaast is het sowieso geen straf om naar Cristina Scabbia te moeten kijken (of luisteren!). Een goed optreden met zowel oude als nieuwe nummers en een (ik blijf hem mooi vinden) cover van Enjoy the silence van Depeche Mode. Een van de betere shows van het festival!
Daarna tijd voor iets compleet anders. Nine Inch Nails, de “band” van Trent Reznor. Een band waar ik vroeger veel naar luisterde, maar die zelden naar deze kant van de grote plas komt voor optredens. Om ze dus een keer live te zien spelen kon ik dus ook niet voorbij laten gaan. Al is er wel een enorm verschil tussen NIN op CD en NIN live. Op CD is Trent Reznor een echte goochelaar met zijn instrumenten, waar echt kunststukjes uit komen. Live is het vooral overdonderend. Niet verkeerd, niet onverwacht, maar wel anders. Al met al wel iets wat je een keertje meegemaakt moet hebben.
Alhoewel het nog redelijk vroeg was besloten om het festival af te sluiten. Met uitzondering van die ene hoosbui vrijdag, hebben we de rest van het weekend heerlijk (en droog) weer gehad. En het idee om de tent weer eens droog in te pakken (dat was de afgelopen paar jaar wel anders) sprak ons enorm aan. Dus zo gezegd, zo gedaan. En nu zul je dus altijd zien dat toen we net met de auto van het terrein afreden, dat het weer flink begon te regenen. Missie geslaagd dus.
Vervolgens Mark thuis afgezet om daarna via Mark (don’t ask 
) weer naar huis te rijden. De afsluiting van een geslaagd weekend.
Nog wat statistiekjes voor de liefhebbers:
Top 5 optredens:
- Mika
- Lacuna Coil
- Jesus Camp
- Guido Weijers
- Nine Inch Nails
Gekocht:
- Veel te veel eten
- Festival longsleeve
- 5 CD’s, waaronder NIN en After Forever
Op naar Lowlands 2008.
22 augustus 2007
Waar waren we gebleven… Oh ja, we waren aangekomen bij de zaterdag.
Na lekker uitgeslapen te hebben (voor zover dat mogelijk is op Lowlands ) koers gezet naar de Echo tent, beter bekend onder de naam “die film tent”, om de dag te starten met een docu. Om precies te zijn Jesus Camp. Een erg indrukwekkende film over de opkomst van het Christelijk geloof (de zogenaamde Borne Again Christians) in de Verenigde Staten. Een quote uit de film:
It’s no wonder, with that kind of intense training and discipling, that those young people are ready to kill themselves for the cause of Islam. I wanna see young people who are as committed to the cause of Jesus Christ as the young people are to the cause of Islam. I wanna see them as radically laying down their lives for the Gospel as they are over in Pakistan and Israel and Palestine and all those different places, you know, because we have… excuse me, but we have the truth!
Het doel van de film is naar mijn mening om de vraag “Is dit geloof of hersenspoeling?” bij de kijkers te deponeren. Ik weet wat ik op die vraag zou antwoorden, maar raad iedereen aan om die film te gaan kijken en een eigen beeld te vormen!
Na afloop van de film snel weer op pad, om nog een flink stuk van Games in Concert, met ondersteuning van Floor Jansen van After Forever en The Sheer mee te pikken. Waarbij het Metropole Orkest nummers uit bekende computerspelletjes speelt. Het enge was dat Mark na enkele seconden spelen en voordat de naam op het scherm verscheen al kon zeggen om welk spel het ging. Had ik al gezegd dat dat gewoon eng is. Het enige nummer wat ik herkende en wat tegelijk heel erg leuk was om eens door een orkest gespeeld te zien worden was het thema van Super Mario Bros. Het spel van de originele Nintendo.
Daarna was het tijd voor een optreden van After Forever zelf. Ik heb deze band nu al een paar keer live zien optreden en het blijft leuk. Al viel het me wel op dat de sfeer goed was zoland de band speelde, maar nogal inzakte tussen de nummers door. Een echte oorzaak daarvoor kan ik niet noemen, maar jammer was het wel.
Na afloop van de show op pad voor onze dosis comedy van de dag. Achtereenvolgens Jan Jaap van der Wal en Guido Weijers. Waarbij ik met name van die laatste erg genoten heb. Ik zal de rest van mijn leven bepaalde associaties met deurbellen hebben. Hij was materiaal aan het uitproberen voor de oudejaarsconverence dit jaar, dus als je nieuwschierig bent naar die grap heb je nog een kleine kans.
En zoals we de dag begonnen, zo sloten we hem ook weer af. Met een film dus. Adams æbler is een echte Lowlands film. Oftewel geen blockbuster film, maar een juweeltje in zijn eigen recht. Vooral de zwarte humor deed het erg goed. Aanrader voor de mensen die van dat soort films houden.
En wederom een dag voorbij. Morgen het laatste deel.
21 augustus 2007
Vorige bericht
