Nazgul

Coachen

26 juni 2006

Weer een week voorbij. Ik wilde afgelopen zaterdag al een blogje plaatsen, maar ondanks dat ik een relatief rustig weekend achter de rug heb, heb ik het voor mijn gevoel toch heel erg druk gehad. Maar onder het mom van «Beter laat dan nooit» alsnog het berichtje.

Afgelopen donderdag en vrijdag had ik weer twee dagen Coach cursus. Voor de mensen die het nog niet wisten, ik volg dus via mijn werk een cursus coaching bij Schouten en Nelissen. Een maand of 3 geleden werd er een mailtje de afdeling rondgestuurd door mijn manager, met daarin de vraag of er binnen onze afdeling nog mensen waren die daarvoor geïteresseerd waren. En vanuit mijn rol als opleidingscoördinator, alsmede het feit dat ik redelijk wat mensen op technisch gebied ondersteun leek me dat een nuttige toevoeging aan mijn gereedschapskistje.

De cursus zou uit 1 keer een halve dag introductie en dan 2 keer 2 dagen cursus bestaan. Bij de halve dag introductie kwam ik er echter al achter dat ik een heel ander beeld had van coaching (en dus de cursus) als dat zij hadden. Het blijkt dat wat ik onder coaching verstond eigenlijk mentoring genoemd wordt. Als we even kort door de bocht gaan zou je je dit kunnen voorstellen als een soort schaal. Op de extreem linkerkant staat mentoring, wat ongeveer inhoudt dat je kennis overdraagt op mensen. Op de extreem rechterkant staat therapie, wat ongeveer inhoudt dat je op zoek gaat naar de oorzaak van eventuele drempels om die daarna te verhelpen. Coaching zit daar precies tussen. Het is er dan ook op gericht om het zelflerend vermogen van mensen te stimuleren, zodat ze zelf kennis tot zich kunnen nemen en/of om hun eigen drempels heen kunnen werken.

Maar zoals gezegd, dus afgelopen donderdag en vrijdag de laatste van de 2 daagse sessies gehad. Ik heb er net als de vorige sessie erg veel van opgestoken. We hebben weer wat technieken geleerd die ik kan gebruiken tijdens het coachen, maar die ook in het dagelijks leven erg goed toe te passen zijn. En ik heb ook een heleboel over mezelf geleerd. Een hoop valkuilen gezien waar ik regelmatig weer in loop tijdens het coachen. Maar het belangrijkste is dat ik nu in ieder geval weet dat ik ze heb en er dus actief op kan letten om er niet in te trappen.

Een voorbeeldje daarvan is dat ik, zeker bij technisch inhoudelijk coachen, erg snel de neiging heb om te gaan adviseren, oftewel, mentoring. Terwijl het hele idee van coaching juist is dat de coachee alles zelf doet en ik hem alleen aan het denken zet, door vragen te stellen. Dit is dus ook gelijk een van de leerpunten die ik voor mezelf heb neergezet voor de komende periode, om hier actief op te gaan oefenen.

Wat ik echter wel leuk vond om te leren was de zogenaamde Roos van Leary, vernoemd naar de psycholoog Timothy Leary. Hij heeft in 1957 een model ontworpen waarmee je letterlijk in kaart kunt brengen vanuit welke houding je in een bepaalde situatie reageert. De Roos van Leary laat vervolgens ook zien welke andere reacties je zou kunnen geven. En als je inzicht hebt in de gedragsmogelijkheden, dan kun je gedrag bewust kiezen en inzetten om de communicatie beter te laten verlopen. Ze zeggen niet voor niets: Gedrag lokt gedrag uit.

Ik heb natuurlijk nog veel meer nuttige dingen geleerd, maar die ga ik hier lekker niet verklappen, anders kan ik ze niet meer tegen jullie gebruiken.

En alhoewel de kans klein is dat ze het lezen, wil ik bij deze toch Petra en Anje-Marijcke hartstikke bedanken voor een erg leuke en nuttige cursus. Ik weet nog niet of coaching binnen mijn werk ook realiseerbaar gaat worden, maar ik zal er in mijn dagelijks leven zeker veelvuldig gebruik van gaan maken.

Bericht geplaatst in: Ikke